10 Temmuz 2016 Pazar 11:40
Bahtiç olmayınca...

1985 yılıydı. Rüdiger Abramczik ile yollar ayrılmış; Zoran Simoviç, ilk senesinde kalede güven vermişti. Şimdi Galatasaray'a yeni bir yabancı futbolcu lazımdı. Almanya'da miadını doldurmuş Dieter Müller mi gelecekti, yoksa Simoviç gibi bir Yugoslav da hücumda mı olmalıydı?
Çok geçmedi, Müller seçeneğinin üstüne çizik erken atıldı. Haziran ayı neredeyse Edin Bahtiç'in Galatasaray'a gelip gelmeyeceğiyle geçti, gazetelerde hep o başlıklar vardı: "Yöneticiler Yugoslavya'ya gitti", "Derwall kasetleri izledi, beğendi", "Tarık Hoçiç, Boşnak Bahtiç'i İstanbul'a getirdi", "Bahtiç'i kaçırmayalım", "Bahtiç 85 milyona imza attı", "Bahtiç tamam sıra İlyas'ta"...
Edin Bahtiç, Galatasaray'a geliyordu ama bu işte bir sakatlık vardı. Bahtiç, 1984-85'te takımı Zeljeznicar'la UEFA kupası'nda yarı final görmüştü. Haziran ayının ilk gününde Bulgaristan ile yapılan milli maçın son dakikalarında sakatlanmıştı. Yöneticiler söz kestikleri Bahtiç'i izlemek için Yugoslavya'ya gidiyordu. Oysa ki Bahtiç sakattı.
Kimilerine göre, sırf satılsın diyerek Zeljeznicar formasıyla Partizan karşısına çıkmıştı. Ancak Bahtiç, sahanın en kötüsü olunca transfer iptal oldu.
O dönem transfer işlerini yöneten dönemin idarecileri Alp Yalman ve Selçuk Uygur, kaleci Zoran Simoviç'in sözlerine kulak verdiler: "Hajduk'tan takım arkadaşım Prekazi'yi alalım..."
Kısa sürede anlaşma sağlandı. Simoviç, eski arkadaşını İstanbul'a getirdi. 10 Temmuz 1985 günü gelecek yıllara damga vuracak bir ön anlaşmaya imza atıldı... Prekazi artık Galatasaray'daydı... Galatasaray'daki 6 yılda; sol ayağıyla, ortalarıyla, nüktedan sözleriyle, kazandırdığı kupalarla, Avrupa zaferleriyle, özellikle Monaco'ya attığı frikikle Galatasaray'ın tarihine geçti...
Bahtic mi? Aris'e gitti; tutunamadı. Tekrar döndüğü eski takımı Zeljeznicar'da sessiz sedasız futbolu bıraktı...
YAZI: Coşkun ÇELİK